Janny Bruins en dochter Rachel over de Nijmeegse vierdaagse

27-07-2016 16:41

Bad Nieuweschans- De afgelopen dagen volop in het nieuws geweest de Nijmeegse  4-daagse en dit jaar de honderdste editie. Wat beweegt iemand om aan zo’n monstertocht mee te willen doen en dan is het niet eens een wedstrijd. Gewoon een enorme uitdaging voor jezelf. Ook enkele inwoners van Bad Nieuweschans hebben de ‘stoute schoenen’ aangetrokken en zich ingeschreven voor dit enorme sportieve evenement. Het is begonnen dat Gonnie Wind via haar Facebook site een oproep heeft geplaatst dat er mogelijkheden waren voor mensen die voor de eerste keer aan dit wandelspektakel wilden deelnemen. Dit was begin dit jaar en dan moet je er snel bij zijn. Janny Bruins uit Bad Nieuweschans heeft al heel lang het voornemen gehad om eens aan deze vierdaagse te willen deelnemen en juist deze uitnodiging trok haar over de streep. Ze stelde het ook voor aan haar 15-jarige dochter Rachel en zonder er verder over na te denken vulden ze het digitale formulier in en kregen direct bericht dat ze ingeloot waren en dat voor de 40 kilometer. Dochter Rachel in eerste instantie voor de 30 kilometer, maar omdat ze samen besloten hadden om er voor te gaan, is Rachel ook voor de 40 kilometer gegaan. Janny vond het in eerste instantie wel  jammer dat ze niet samen met Gonnie Wind de tocht mocht lopen, omdat zij de aanzet heeft gegeven, maar het zou qua tempo ook niet kunnen, je wandeltempo moet bij elkaar passen en als dit niet zo is, haal je elkaar alleen maar uit balans. Met dochter Rachel komt het tempo wel overeen. Janny heeft niet direct een sportieve achtergrond, hoewel ze wel heel graag sport, met name in de sportschool BeFit in De Akkerschans; Rachel daarentegen is fanatiek op de atletiekbanen bij Aquilo Winschoten in verschillende disciplines. Zoals gezegd heeft Janny al heel lang het plan gehad om deze vierdaagse te willen lopen, maar dan moet er toch wel gebeuren en zo is het ook gegaan. Door de sportschool heeft ze haar gewicht met zo’n 30 kilo kunnen verminderen en het was dan ook voor haar ‘het is nu of nooit!’.

IK GA MET JE MEE

“Ik heb me aangemeld via het programma “via vierdaagse” en dan hoor je ook gelijk of je bent ingeloot, je krijgt een inschrijfnummer en je krijgt begeleiding en je bent zeker van een startplek. Bij de inschrijvingen is het wel noodzakelijk dat je een wandelmaatje hebt en mijn dochter was de pineut wat zij zat tijdens de aanmelding naast mij en ze zei na enige aarzeling ‘ik ga met je mee!’. En dan beginnen de voorbereidingen. Je laat je informeren over het juiste schoeisel en ik ben uitgekomen bij lage wandelschoenen, want in gewone sportschoenen zit niet voldoende steun. Wij hebben best heel wat kilometers in de benen gehad voordat wij aan deze vierdaagse begonnen, want zonder training lukt het niet. Waarschijnlijk zal het aantal kilometers de 500+ overtreffen. En dan begint de zomer, het wordt warmer, maar het was maar kort van tevoren dat wij in de gaten kregen dat het wel eens heel erg warm kon worden. Wij hebben dus nooit kunnen trainen in de warmte van de afgelopen week. Eenmaal aangekomen ga je gemakkelijk in de trein van de vierdaagse mee, want er is een goede begeleiding. Elke dag krijg je een nieuw startbewijs; dit houdt in, dat je te horen krijgt op wat voor tijdstip je moet starten. De ene keer start je om vijf uur en een andere keer start je tussen en zes- en zeven uur. Ik houd er van om zo  vroeg mogelijk te starten. Via een collega van mijn werk heb ik een adres gekregen om te overnachten, maar deze was helaas volgeboekt. Gelukkig had die weer een buurman bereidwillig gevonden om ons onderdak te verschaffen en tot meer dan super tevredenheid. ’s Middags heel fijn daar ‘thuiskomen’ met een biertje en een stuk worst. Heel bijzonder was dat ook mijn vriendin Anita Kramer uit Drieborg  zich ook heeft weten in te kunnen schrijven via de reguliere weg, wat normaal gesproken helemaal niet lukt. Helaas heeft zij de aansluiting met ons niet kunnen volhouden, zoals eerder genoemd wegens een niet gelijkwaardig tempo. En dat moet je het laten gaan, want anders loop je er op stuk. Ze heeft het wel uitgelopen, heel dapper”, aldus Janny.

Dinsdag was gelijk een heel warme dag. “Een lange dag over de acht kilometer lange dijk, waar het smal was, met heel veel mensen en te weinig waterposten. Wij waren er niet op ingesteld dat het zo warm werd. En natuurlijk de vele ambulances die je toch wel aan het denken zetten, die om de vijf of tien minuten je passeerden. Het is wel in de publiciteit geweest dat er een grote uitval is geweest , maar je ervaart het pas dan ter plekke wat voor impact het heeft. Op woensdag was de organisatie er veel beter op voorbereid. Veel meer waterposten en ook de lokale bevolking heeft enorm geholpen, om de watervoorziening te optimaliseren. Soms gewoon met je petje door een emmer om wat extra verkoeling te krijgen. Ook heel veel kinderen die zorgden voor extra voedsel als komkommers en tomaten en snoepjes om je suikergehalte etc. op peil te houden. Je kan de hele dag door eten wat er gratis langs de straat wordt aangeboden; heel bijzonder! Voor Rachel was het ook een bijzondere ervaring, omdat ze niet veel lopers van haar eigen leeftijd ontmoette. De meeste 15-jarigen lopen in de 30 kilometer tocht mee. Ik vind het heel bijzonder dat zij met mij is meegegaan, want eigenlijk is het helemaal niet stoer voor zo’n jonge meid om zoiets te ondernemen, althans dat lijkt zo. Toen ik mijn actie of Facebook zette had ik enorm veel reacties, terwijl Rachel veel meer ‘FB vrienden’ heeft, er nauwelijks een positief bericht naar voren kwam. Maar eenmaal in Nijmegen merk je daar niets meer van. Nijmegen is tijdens de vierdaagse één groot feest. Met name de militairen hebben wel een heel speciale plek in de tocht. Zoveel energie zij kunnen opbrengen en allerlei cadeautjes voor kinderen uitdelen; heel bijzonder!. Ook zoveel nationaliteiten bij elkaar. Iedereen praat met elkaar, of je elkaar verstaat of niet het maakt allemaal niet. Het is de taal van de vierdaagse. Je wordt onderweg gedragen.

De donderdag ging ook voorspoedig. Wij zijn toen aangehaakt met iemand uit Finsterwolde. Die heeft de vierdaagse al veertien gelopen en wist de mooiste plekjes onderweg om af en toe de rust te nemen. Het is ook wel nodig want het gemiddeld wandeltempo ligt op 6,7 kmp/h. Voor Rachel was het een wat mindere dag, ze zat er behoorlijk doorheen. Niet wat betreft conditie, maar ook geestelijk heb je te maken met een enorme inspanning. Er zijn zoveel mensen die zo’n vierdaagse meelopen met een enorme rugzak met problemen; het kan ziekte zijn, verwerking en noem het maar op. Iedereen heeft het. Gelukkig heeft ze het op de vrijdag helemaal om kunnen zetten. Wij gingen vroeg van start. De eerste paar kilometers hebben wij het droog gehad en daarna alleen maar regen en onweer, met felle bliksemflitsen. Tot aan de onderbroek nat! Schuilen lukt dan niet meer met zoveel mensen. Je blijft dan maar doorlopen; je gaat ook niet zitten, want dan word je koud”, aldus Janny.

Deelnemers die al vaker hebben meegelopen, hebben deze tocht ook omschreven als een van de zwaarste;  een vierdaagse met grote contrasten. Maar voor Janny staat het als een paal boven water dat deze niet de laatste zal zijn.

(foto: Janny Bruins, trots met medaille van de Nijmeegse vierdaagse 40 kilometer)