Column november Arina Prins.... Sint Maarten

06-11-2017 16:36

Sint-Maarten

 

De klok staat weer op wintertijd. De tuin is winterproof gemaakt en ook heb ik de winterbanden weer onder mijn wagen laten monteren. Laat de winter maar komen, ik ben er klaar voor.

Maar vooralsnog is het herfst. De eerste herfststorm is allang een feit, waarbij veel bomen niet alleen de bladeren verloren en ook menig schutting de storm niet overleefde. En hoewel we af en toe nog getrakteerd worden op een heerlijk najaarszonnetje is het weer vooral regenachtig, koud en winderig.

 

Ik hoop van harte dat het zaterdag, elf november, droog blijft, de wind stil blijft liggen en de kou niet te guur is. Op dit moment zijn de basisschoolleerlingen druk bezig een lampion te knutselen, die wij, ouders, grootouders, broers en zussen donderdag alvast mogen bewonderen op de OBS Houwingaham.

Sint-Maarten heeft toch altijd iets warms en hartelijks. Een soort saamhorigheid.

Ik vind het heerlijk om te zien hoe de kinderen rennend, huppelend met een sfeervolverlichte lampion in hun hand van deur naar deur gaan en uit volle borst, of soms juist verlegen zacht, liedjes zingen. Meestal Nederlands gezongen liedjes, soms in het Gronings.

 

Het doet mij denken aan mijn eigen basisschool jaren. De voorpret van het maken van een lampion, het instuderen van nieuwe liedjes, afspraakjes maken met vriendjes en vriendinnetjes waar je mee gaat lopen. In Finsterwolde waar ik opgroeide, ging je bij de plaatselijk kruidenier, Jan Buschker, altijd op de foto, die je dan later kon kopen en natuurlijk kregen we daar iets om te snoepen of om mee te spelen. De snackbar een stukje verderop kregen we altijd een frikandel. Bij diverse seniorenwoningen kreeg je soms een stuiver of een dubbeltje en af en toe zelfs een kwartje. Ieder jaar opnieuw zongen we “kip kap kap kogel, mien moeke is een vogel, mien pa is een muske, dei geven elkoar een kuske” luidkeels. Kort maar krachtig om zo snel mogelijk naar de volgende deur te lopen. Bij oma of een oma van een vriendinnetje een korte pauze om snel iets te drinken en snel weer door. We wilden de volgende dag natuurlijk wel kunnen opscheppen over de hoeveelheid die we buit hadden gemaakt. Onderweg werd de tas zwaarder en zwaarder. Wanneer zo rond de klok van achten thuis de buit werd opgemaakt was al snel duidelijk dat je kilo’s mandarijnen had gekregen die overigens regelrecht verdwenen richting de fruitschaal. De stuivers, dubbeltjes en kwartjes werden geteld. Dan kwam het grote moment, de lollies, koetjesrepen, doosjes smarties en rozijntjes, grote repen chocolade, marsen, snickers, nutsen, zakjes chips etc. Natuurlijk werd er van al dat lekkers direct gesnoept.

 

Heb het altijd als een feestje ervaren. Ook nu ik het van de andere kant beleef. In de tussentijd neurie ik “Sint-Maarten, Sint-Maarten, de koeien hebben staarten, de meisjes hebben rokjes aan, daar komt Sint Martinus aan”. Terwijl ik dit schrijf, of beter gezegd typ, realiseer ik me dat ik nog snoepgoed in huis moet halen. Zou natuurlijk niet willen dat ze voor mijn deur zingen “hier woont juffraauw kikkerdril, dei ons niks meer geven wil, geef mie toch een appel of een peer, kom hier het haaile joar nait weer”! 


Contact

Belangrijke adressen

112 Als elke seconde telt
Gemeente Oldambt: 0597-482000
info@gemeente-oldambt.nl
Politie Winschoten: 0900-8844
Dependance Arts en Zorg: 0597-799000
Praktijk dr. Polinder Voorstraat 2, 0597 464 440
www.dorpsbelangen
badnieuweschans.nl

0597-795278 / 06 46618030